nie pragnę

wspinać się wysoko
nad kresy
na palcach
po białe fajerwerki

szukać uznania
w lesie pełnym
zbutwiałych drzew
i suchych igieł

spoglądać
w lustro
by widzieć tylko
narzucony płaszcz

niszcząc kolejne kartki
paląc za sobą bezczynność

mam prawo do siebie