Samotna Alejka

Cisza wtapiała się w płótno
samotnej alejki ;
Wyczekiwałem gdzieś pośród
tłumu
na miłość chowaną pod
obłokami mętnego księżyca.

Dzień, noc
noc, dzień
zachód – wschód
wschód – zachód
tak bez końca.

Serca zatracone,
zastygłe w prawdziwym
namiętnym pocałunku
kolejnej jesieni.

Kieliszek wspomnień
przywarł do wyblakłych
fotografii ;

Miłosnego uniesienia
z dawnych lat
nieskazitelnej młodości.