Z białych róż, białych wspomnień...

jak to białe róże o niewinności mówią,choć głowy zadzierają,
herbaciane więcej wolę,jeszcze rosą łzy skropione,niczym konwalie
same nad dobrą duszą wyrastają,zwłaszcza kiedy różę też trzeba wiedzieć jak chwycić,ale tak sadzić na życie czy w życiu,kiedy nie jeden kwiat samoistnie wyrasta bez sadzenia,a wieniec jak to wieniec
ciernistą ma koronę i zycie jak to życie,nie każdemu jego wkłada na głowę jak z Prawdy kolce Jezusowi włożono na nieodkupienie swoje w:)

Literówka:ci nie cie. Niezgrabna składnia (wieniec wspomnień
z białych róż
tak wyblakłe te wspomnienia…). Przyodzieje- archaizm, który brzmi patetycznie i dziwacznie, w dodatku wystąpił błąd w zakresie łączliwości tego czasownika (przyodziać W). Takie masło maślane wyszło z tych powtórzeń.

''Przyodzieje'' jest archaizmem, tak wiem. Niestety żadne inne słowo, oznaczające to samo mi tutaj nie pasowało, dlatego go użyłem. Nie napisałem ''W białe różę przyodzieje twój grób'' Gdyż chodziło mi o jakby, obsypanie ''z płatków białych róż'' grobu. W takim znaczeniu.

Kondziu, czasownik przyodzieje ma określoną łączliwość, nie można jej traktować na zasadzie własnego widzi mi się. Nie na tym polega licentia poetica.

to może tak;...bielą róż przyodzieję ... - a co do archaizmów to ja je w wierszach wprost uwielbiam więc daję +

Lena, więc polecam ci mój wiersz ''Więc śnij''. I tak, masz chyba rację z tym żeby zmienić ten wers.