bez wyrazu

słońca blask
światło gwiazd
zdeptane stopą czasu
za horyzontem szarość dnia
tęcza spowita mrokiem

szum fali zatarł ślady stóp
wiatr hula
z trzaskiem zamyka drzwi
paragraf ścieżek
istoty cień
echa kajdanami skuty

w teatrze pokłon lalkarzom