obudzić się

poranka dźwięk nużący
fantasmagoryczne wizje wirują
w kręgu szaleństwa zamkniętym
pod zamkniętymi powiekami

dźwięk dzwonków pusto brzmiących
wokół mnie niecierpliwie gra
wdziera się do wnętrza
wygrywając melodie bez znaczenia

brzęczą niecierpliwie
budząc ze snu zbyt wcześnie
na skraj jawy prowadzą
zwodzą nadzieją spełnienia

otwierają drzwi nadziei
na lepszy dzień
prowadzą do codzienności
w swej szarości niezmiennej