czas

O życiu
zmęczony czas na skraju
starego fotela przysiadł
zadudniły bieguny
o drewnianą podłogę
do przodu do tylu
paradoks czasu
byłam jestem będę
zatrzymuję się lecz On
do przodu mknie
przecieka przez palce
coraz dalej ode mnie
beze mnie gna
w tyle zostawia
z wciąż rosnącym
garbem lat
1
26 odsłon 2 komentarzy

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Ewa Hulak 10 lat temu
bezlitosny czas biegnie gna.możemy tylko zbierać dobre wspomnienia
pozdrawiam
K
kaja-maja 10 lat temu
czas tak się nie męczy
jak się męczy człowiek w czasie
kiedy miną młode lata
w łóżku leży sam się nie podetrze
ani nie naje
też w czasie każdy narodziny swoje ma
komunię ,wesele i śmierć gdzie nie ma już nas
a czas jak to czas swobodnie do przodu płynie
wstecznością głowy sobie nie zawraca
bo czas wciąż taki sam tylko człowiek się w nim zmienia w:)
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie