Nade mną co dzień liczne ślady

Szata Dejaniry - cały płonę
brak sił na krok
gdy widzę cierpienie
na wojnie

marionetkowy uśmiech
-niby jest dobrze

apatia obejmuje
padam jej w dłonie

złociste poranne
zorze
padają na zieleń

nade mną jest zawsze
stemple, liczne ślady
i malarzy

co chcesz zobaczysz

pociągnięcia pędzla
śladem szlaku krasnoludków

na nieskończonym
niebiańskim przestworze błękitu

zaraz potem
fale sztormowe
zachodzące słońce
nad morzem

a na dole
ulica życia
pokryta błotem