Łąka z wiersza

Dziś widziałem łąkę,
piękna, niby z wiersza.
Taka nie ostatnia
i taka nie pierwsza

Taka wyścielona
zieloną zielenią,
taka nakrapiana,
chabrem, żółcią bielą…

A w oddali drzewa,
jakby spod pierzyny,
wychyliły głowy
i tylko patrzyły…

A nad nimi niebo,
szary lazur toczy
i czuwa nad wszystkim
i cieszy swe oczy.