„Kropelka”

Spojrzałem za okno i widzę ją małą
kropelkę deszczu wiosennego.
Jak bardzo jest różna, jak bardzo jest inna
od kropli deszczu jesiennego.

I wisi na kracie i srebrzy się cała
i walczy, bo nie chce spaść na dół
i broni się biedna i broni się mała
lecz spadła, rozbiła się na pół.

Wciąż patrzę za okno, nie widzę już małej,
kropelki deszczowej srebrzystej.
Tej pięknej, wiosennej, tej pięknej i czystej,
nie widzę kropelki przejrzystej.

Warszawa 14.04.1978r.