Laudanum

jak nie jedni lubią z rana schabowego zjeść,tak inni wolą zapalić papierosa,chyba bulimię mają,którą ginem przepijają zamiast szklanką mleka w:):)
w Nowym Roku wszystkiego dobrego życzę w:)

...Gdybym powiedział że z nutą goryczy to pewnie byłoby duże niedopowiedzenie, inny stylem od wielu Twoich wierszy. Z treścią się do końca nie zgadzam ale przecież po laudanum można mieć pewnie różne wizje, sama zaś atmosfera wiersza jest mroczna ale świt jest może zasłonięty tym i owym ale jest. Jednak niepotrzebnie Helen wierszem zahaczasz o symbole religijne w jego kontekście, chodzi mi oczywiście o Krzyż, Różaniec, Patron także jest ważny i potrzebny. Natomiast z wizją po jakimś narkotyku trudno by było dyskutować, ale oczywiście tez by było można. Pozdrawiam Cię Serdecznie z tradycyjnym Pozdr;-)

Dziękuję Kaju, wzajemnie życzę wszystkiego najlepszego :)

Witaj Dart :) no cóż, nie boję się poruszać różnych tematów w wierszach, w tym także i religijnych. Miieszanie ich i łączenie ze sobą nie powinno być źle widziane. Wszystko to składa się na to kim jesteśmy. Nasza wiara, obyczaje, indywidualne preferencje, droga którą idziemy :) Lubię też dodać wątek historyczny, laudanum, lek na ból. Kogo było stać dawniej na alkohol... tańszym zamiennikiem było laudanum, za które nie pobierano podatku jak w przypadku napitków alkoholowych. Miało ono oczywiście skutki uboczne, uzależnienie. Ale w dzisiejszym świecie nie brakuje nam uzależnień, a mamy przecież szerszy wachlarz możliwości :) może peel widzi to zepsucie, na swój chory sposób i nim pogardza? A może jest zepsuty i wyniszczony jak skutki używek?:) kwestia interpretacji, co pozostawiam w rękach czytelnika :) pozdrawiam i dziękuję za odwiedziny:*

Już po pierwszym czytaniu wiedziałem, że ten wiersz jest bardzo dobry, pięknie prowadzona rytmika wciąga od razu, starannie dobrane rymy, wprowadzają harmonię, to czyta się jednym tchem, jestem zachwycony :)). Warsztat jest perfekcyjny, kunsztownie to zrobiłaś Hela. Po kilku następnych czytaniach osłaniają się następne warstwy tego utworu, znalazłem tam zmaganie się ze zwątpieniem, i szukanie sensu egzystencji, co oczywiście ociera się o tematy religijne, a tu symbolika pokazuje słabego człowieka w wirach przeznaczenia, bardzo śmiało, ale z respektem, a to nie zawsze się udaje.
Powrócę jeszcze do warsztatu, wersyfikacja wiersza jest bardzo ciekawa, dwuwersowe strofy i podział partykułami; /może albo raczej mało/, uspokaja dynamikę wiersza, to tak jakby myśli peela zwalniały pod wpływem laudanum, to jest świetne. Pozostaje mi się ukłonić z uznaniem, cieplutko pozdrawiam :):*

Na początek pogratuluję polotu,bo bez wątpienia jest poetycko i artystycznie,podoba mi się stylowość,no i temat na czasie-co do tematu,odczytuję tu jakby zagubienie,wątpliwość i poszukiwanie właściwej ścieżki-myślę,że największa walka toczy się w każdym z nas i jest takie powiedzenie jeśli Bóg na I miejscu,to wszystko jest we właściwym porządku-dlatego,kiedy jest inaczej,to często najpierw co dostrzegamy wiele zła,słabości innych,a nie odwrotnie,trudniej nam dostrzec najpierw to co dobre,gdyż nasz wewnętrzny świat się chwieje,jednak każdego dnia,kiedy otwieramy się na moc błogosławieństw,nasz świat nabiera barw a oczy jakby jaśniej widzą/miłego dnia*

Zyguś zawsze zdumiewa mnie z jaką łatwością odczytujesz moje intencje, niemalże jakby nie robiło ci wcale trudności czytanie z oczu, w które nie patrzysz. Mile nas dzielą, a jednak... Co wybitnie odczytałeś to iż podeszłam do tematu z pietyzmem :) chciałam naładować ten wiersz ogromem informacji a zachować oszczędność w słowach. Dać mu kopa ale z szacunkiem wykpić ludzkie słabości, obawiam się że w tym także swoje własne chociaż nie potrafię dostatecznie patrzeć na siebie z krytyką. Obawiałam się odrobinę tych partykuł, aczkolwiek ( słówka) bywają cholernie pomocne. Więc jesli tylko całość na tym odrobinę zyskała to cieszy mnie to niezmiernie:) buziaki :*

Iśka, to racja. Największe walki jakie toczymy, rozgrywają się w nas. Lubię czasem myśleć o tym że większość walk przegrywam, i co ciekawsze cieszy mnie to. Może dlatego że nie jestem tak zdegerowana albo po prostu nie mam nad czym rozpaczać. Jeżeli chodzi o wiersze, uwielbiam dramatyzm :D kupa nieszczęść moich bohaterów totalnie mnie nie wzrusza. Ale za to ich osobowość już bardziej, bo nie jest ważna sama wygrana, lecz droga do niej i cała walka jaką przeszli. Pozdrawiam i dziękuję za odwiedziny:)

zgadzam sie z zyga ;)

kojarzy się z Gaudeamus igitur - trochę :)

super !!!