Bez pamięci..

Lipiec

To byłeś ty..

sen jest niczym wobec dotyku
oddechu tak bliskiego
że poruszał zmysły

mogłam umierać i żyć
z palącym smakiem whiskey

kiedy odchodzisz i wracasz..

w swoim żywiole jesteś
jak wilki z watahą
jak poeta z własnymi myślami

zgubiłam czas i miejsce
jest tylko chwila
gdy się pojawiasz
a potem znikasz

znów zostaję sama
jak wtedy w dzieciństwie
gdy matka wyszła z domu
by nigdy nie wrócić

To byłeś ty..

a wokół gasnące światła
szczęśliwe twarze
jak w teatrze uczuć

których nikt mnie nie nauczył...