powiedziała mu adieu...

to nie była sukienka
co wiele dla wyobraźni
nie zostawia

ani gest czy skinienie
gdy patrząc w oczy
mówiła wiele

nie delikatna jak
sieć pajęcza
zmysłowość

co oplata duszę
spala zmysły
potęguje uczucia

lecz...

szkarłatem go uwiodła
stróżką jedną
kroplami z wielu
rzek

wypite za szczęście
które nadejść
nie powinno

lecz przypłynęło
powoli i nieubłaganie
raniąc ich

codziennością..