Nigdy i zawsze

Nigdy i zawsze, dwa słowa

Jak ćmy lecące do światła

Rozbijają się o taflę czasu.

Jeszcze ciepłe, choć martwe

Powiewają na wietrze skrzydełkami

Imitując życie.

Kruszeją i obsypują się delikatnie

Uderzane blaskami i cieniami

Mijających dni i nocy.

Opadające bezsilne, miotane nadzieją

Wirują w tańcu zapomnienia,

Zwanego życiem.

Nikną, rozrzucone, zmieszane z piaskiem

Drobinki pyłu, będącego kiedyś skrzydłami

A teraz znaczące tyle co… nic.