wiosna

O szczęściu
wiosna to pora duszy
w krwiobiegu czuję puls ziemi
tak jasno
gdy dzień ma twoje oczy
horyzont kwitnie tęczą
nagrzane słońcem
drży powietrze
które jest pełne miłości
a może serce
wiatr unosi
kolorowe płatki ptaków
chmury roszą ziemię
kroplami kwiatów
pierś pęcznieje
wonią bzów
a może twoich włosów
wiosna to pora duszy
może to ja
a może świat wypiękniał
7
77 odsłon 4 komentarzy

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

ogród 10 lat temu
Spokojne melancholie, wiatr unosi kolibry...

Wiosna.

Zdecydowanie: świat pięknieje po takim wierszu.
PCP Go 10 lat temu
przehuj impresjonizm, milordzie
Helen 10 lat temu
Witam Panie Dariuszu, nie miałam okazji jeszcze zaczytać się w Pana utworach lecz w najbliższej przyszłości naprawię owy błąd:)
Ogólnie nie lubię wesołej tematyki ale też nią nie pogardzam.. jest dużo pozytywnej enedrgii w tym wierszu lecz mi brakuje tutaj czegoś takiego typowo męskiego, taka twardsza nuta:) Nie chcę tutaj używać słowa przesłodzony, to za wiele ale robi się miodowo:):) pozdrawiam serdecznie.
D
Dariusz Lis 10 lat temu
Helen, Droga Pani, to tak na przekór paskudnej pogodzie, bo przecież rozpoczyna się lato
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie