Rozrzucony bukiet róż

Na rozrzuconym bukiecie czerwonych róż,
zawiesiłaś swój rozdarty sprzecznościami wzrok,
z każdego kąta odbijał się zapach intensywniejszy
niż z podłogi, obracając w perzynę


moment oderwania


Ujęłaś w ręce zmarnowaną różę,
jakby kropla krwi miała coś zmienić,
ściskając ją i tuląc głębiej niż można
było zobaczyć.


Zapłakałaś na nieruchome płatki


Wtedy wrócił zmieniając powód twoich łez
unosząc zapach z podłogi między wasze usta,
dając nadzieję i dając pewność.