Las Krasnobrodzki

Już ognisko dogasało
na leśnej polanie,
była to noc późna, cicha,
dookoła czarno,

Do snu miałem się układać,
zaszumiały drzewa,
ale oprócz szumu tego
dosłyszałem śpiewy.

I nie w dali, obok prawie,
na poszyciu leśnym,
jakby wspólnie z dziesięć osób
tam śpiewało pieśni.

...Jeszcze tylko jedno drzewo,
jeszcze gałąź tylko,
ale gdy ją odgarnąłem
to wszystko umilkło.

W sukni powłóczystej, białej,
dziewczę piękne stało,
poprawiała sobie włosy,
jak mgła się rozwiała.

...Kto był w lesie krasnobrodzkim,
kto tych pieśni słuchał,
wie że czasem bardzo późno
tam śpiewają duchy.