Jak daleko

Jak daleko w tą noc strojną
do tych muśnięć nieśmiałych
i oczu figlarnych gdzie bzy zamyślone
księżyc czarował a powab na ręce spływał

wdzięki ukazując.

Piłem je bez pamięci
aż nagą cię zobaczyłem,
skąpany tak przybliżałem

bezwstydną chwilę.

Zastygłem i gwiazdy mnie obeszły,
drżąc coraz mocniej, odpływałem

aż do przymkniętych powiek.