Bitwa Warszawska 1920

Czasami zda się, jakby wiatr
o Nadwiślańskim nucił Cudzie,
Białego Orła widać blask,
morze, jeziora, lasy, góry.

Bitwę z moskalem o twój dom,
o Prawdę, szum strumieni,
naręcza kwiatów z wonnych łąk,
o wszystko co miłujemy.

Dziewczęce oczy pełne łez,
z Nadzieją, Wiarą Wielką,
słyszę jak trwa Zwycięstwa Pieśń,
Jak Bije Polskie Serce.

Ucichła Wrzawa, opadł kurz,
na dróżce chłopiec klęknął,
ujrzałem złote łany zbóż,
Ojczyznę w Całym Pięknie.