Duma.

A ja właśnie lubię tę ciszę

Ten moment, gdy umysł wrzeszczy
rozpaczą lub wściekłością
łzami lub śmiechem
przez łzy.

Walczy z agresywnością
i walkę tą zawsze wygrywa
ta druga łagodna
„Ty”

Gdy zdołam ukryć torturę
i krzywdę i ból
i strach
i łzy.

Bo ani mojego cierpienia
ani brzmienia mych słów
nie warty
jesteś
ty.

A więc precz!