SEN

Sen po trochu wykrada nam życie
Zabierając po zaśnięciu nam czas
Oddaje go nam ponownie o świcie
I tak od zawsze oszukuje nas

Gdy tylko zmęczone powieki zmrużymy
Sen zaczyna swoją podstępną grę
Bawi się naszym umysłem
Tak długo jak tylko chce

Czasami buduje misternie i kolorowo
Niesamowicie powikłany świat
Realia przeplata z ułudą
I każe w to wszystko wierzyć nam

Budzimy się ze snu powoli do życia
Często zmęczeni, spoceni i źli
I chce nam się głośno krzyczeć
Że chcemy mieć tylko piękne sny

Gdy wreszcie dobry sen się przydarzy
I wolelibyśmy wiecznie spać
To klisza snu się w tym miejscu urywa
Jak właśnie poznajemy szczęścia smak

I choć nie zawsze nam się podobają
Płacimy traconym czasem za wszystkie sny
Bo niestety takie same ceny mają
I piękne i przerażające sny