(przyjaźń)...

Nie czuję żalu jedynie udrękę

Bo bez Ciebie nie wiesz, jak mi trudno jest

Przeżywam duchową, osobliwą mękę

Którą uwierz lub nie, niełatwo jest znieść





Kolejny raz zawierzyłam zbyt szybko

Przeżyłam przez to tyle cudnych chwil

A dziś tak trudno mi uwierzyć, że straciłam wszystko

Tak bardzo pragnę żebyś nadal BYŁ





Nie mogę pojąć co się stało z nami

Przecież nasza przyjaźń takim była skarbem

Cierpliwi zazwyczaj zostają nagradzani

Nie mogę więc pozwolić by się stała prochem marnym!





Lubawa,30.03.2006r.
1
6 odsłon 0 komentarzy

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie