nieznajomy

Wraz z dorosłościom , przychodzi samotność
A my zaślepieni
Ty i ja w sobie zagubieni
Brniemy w nic nieznaczące jutro
A jak się masz ty
Moje słońce
Zaślepiające znikoma
Nikomu niepotrzebna
Każdemu zbędną nadzieją
Tylko my i wiarą w przyszłość, bez jest
Bez was JAKIMI nas zaspokajacie
Sam sobie odpowiedź
Kto wróg a i
Kto przyjaciel
Przykre
Tkwię w tym dylemacie
Jak ty
A wy
Wy mnie nie znacie