Utwory

Janusz Atolin • 10 lat temu • O życiu

Los poety

Ilu każdego wieku było poetów? Gdzież oni się podziali? Gdzie zniknęli? Leżą po kątach, wszyscy zapomnieni. My, niewybrańcy przeklętego szczepu... Non omnis moriar, tak wielcy mawiają; Le...

0 1

Janusz Atolin • 10 lat temu • O życiu

Słowa

Czymże jest słowo? Zwykłą zabawką w dziecięcej dłoni. Raz krzywdzi, rani; Raz miłe i słodkie. Trudno by, coś bardziej, Znaleźć fałszywego. Słowo, Atut cz...

1 0

Janusz Atolin • 10 lat temu • O sobie

Veritas

“Daemoni etiam vera dicenti non est credendum” Wiem- każde me słowo bluźnierstwem i kłamstwem. Mówię- byłoby kolorowo- może to też jest łgarstwem. Obiecać- nie mogę nic...

3 1

Janusz Atolin • 10 lat temu • Smutne

Słowa i cierpienie

Jej słowa jak strzały Pierś mą przebijają. I choć ból niemały, Zadawać go nie mają. Me serce wykrwawia się, Choć bólu nie odczuwa. Pompuje martwą już krew. Umysł wciąż zatruwa. Z każdym dn...

4 3

Janusz Atolin • 10 lat temu

Zaćmienie na co dzień

Siedzę samotnie pod krwistą purpurą nieba. Bolesna myśl o Tobie; i wszechmrok świat zalewa.

5 5

Janusz Atolin • 10 lat temu • Melancholia

Sonet I - Aleja Zatracenia

Rozciągające się łąki, pola zielone, ukazują przede mną rosnącą wciąż trawę i łabędzie w słońcu skąpane nad stawem, obnażające swe piękno nieskończone. Obok aleja, przez drzewa złotem zdobio...

2 2

Janusz Atolin • 10 lat temu • Miłosne

Pociąg porywu (2-fin)

I wciąż pędzi nie dostrzega Na krawędzi Wpadł do morza Wszędzie ciemność Wszędzie zgroza Głębia czeka Otchłań nęci Miłość ucieka Bez pamięci Ku słodkiemu zapomnieniu Ja wszystko Tobie a Ty...

3 0

Janusz Atolin • 10 lat temu • Miłosne

Pociąg porywu (1)

Zaszeleścił wiosny wiatr i zabrzmiało stali brzemię. Szyny sypią w drobny mak i już słychać torów drżenie. Ekspres uczuć sunie w takt. W takt miłości, i w swej wenie, pędzi ślepo, nieskończen...

5 1

Janusz Atolin • 10 lat temu • Tęsknota

Bez Ciebie

Gdy myślę o życiu bez Ciebie To, nie żartuję, Widzę obłok na pustym niebie, Co osamotniony dryfuje. Co dąży ku bezkresom. Bez celu i bez życia, Bez miłości, bez uczucia… Wyczekując wiosny pow...

4 3